De nieren proeven.

 Gekke titel, gevoelsmatig kloppende betekenis. Het betekend onderzoeken of iets waar is. Zo voelt het voor mij eigenlijk elk ziekenhuisbezoek, onderzoek of zelfs gesprek met een arts. 

Ik kreeg op dag 3 een echo van mn hart, kijken of alles verder nog goed zat en deed wat het doen moest. De uitslag..niet best..verminderde pomp functie en lekkende hartklep. Natuurlijk, doe dat er ook maar bij. Een flink gevoel van onmacht kroop door me heen.

Zo voelde het zeker toen ik te horen kreeg dat ze een mra scan wilde maken. Dat is inprincipe hetzelfde als een mri alleen zien ze met een mra je bloedvaten. In principe was de hoop dat er een bloedvat naar mn nieren verstopt zou zitten, dan zou daar een stent in gaan en was het "makkelijk" opgelost.

Ik werd opgehaald in mijn rolstoel want ik mocht nog steeds niet alleen op pad, en werd naar de mri afdeling gebracht. Daar werd ik achtergelaten omdat de haal en breng service mensen nog meer te doen hebben. Na, wat aanvoelde als een uur kwam er iemand om me mee te nemen. Ze stelde wat vragen en kwam tot de concusie dat ik geen scan mocht zo snel na het plaatsen van een stent.  Ze hadden zelfs overlegd met een cardioloog. 

Niet meer wetende wat ik nu moest voelen, kwaad, verdrietig, ongeloof, alles ging door me heen terwijl ik werd terug gebracht naar mn kamer. Later die dag kwamen ze me vertellen dat ik er wel in had gemogen, dat ze het gechecked hadden bij ik weet nie hoeveel mensen en dat ze boos waren. Mijn mond viel open van verbazing. 

De volgende dag in de herkansing. Gelukkig werd ik nu vrij vlot binnengeroepen. Mijn 1e reactie was; oh in t echt is het dezelfde machine als op tv. Geloof me, ik weet ook niet waar dat vandaan kwam. 

De scan zelf..laten we dat vooral niet nog een keer doen. De herrie vond ik niet zn probleem maar, die stem...adem in..( altijd als ik dat net had gedaan) adem uit...adem in...STOP met ademen...was er snel klaar mee...

Gelukkig kwam de uitslag dezelfde middag nog..Ik had me helemaal ingesteld op nog een stent maar dan in mn nier. Er kwam dus helemaal niet uit die scan. Wat inhield dat we nog niets wisten. Jaa nouja ik mocht, met mijn persoonlijke apotheek, naar huis. Erg fijn! En vanaf huis verder afwachten, aansterken en bijkomen.