Opeens nierpatient

 Zo aan het eind van het jaar is terug kijken altijd een populaire bezigheid van mensen. Zo ook voor mij.  Ik kijk niet bepaald met hele warme gevoelens terug op 2025. Dat begon natuurlijk al in het staartje van 2024 met huisartsen die andere dingen belangrijker vonden dan de patienten. Gelukkig kreeg op 2Januari een arts waarbij wel gelijk alle alarmen afging en lag ik diezelfde avond nog op de ic. Februari werd zo mogelijk nog erger met een hartinfarct en een iets langduriger verblijf in het ziekenhuis. Ondertussen zijn we een revalidatie traject en heel veel bloedprikken, plasjes inleveren, checks en bloeddrukmetingen verder en kan ik melden dat mijn hart op dit moment redelijk is hersteld, mijn hartklep lekt niet meer en mijn pompfunctie is ook een heel stuk verbeterd.  Mijn nierfunctie is op dit moment stabiel, hangt rond de 23/24%. Dat is uiteraard niet best maar zolang ik boven de 20% blijf is een nier transplantatie nog geen gespreksonderwerp. Dit word allemaal go...

 Rond de kerstdagen is het altijd even tijd om terug te kijken op het afgelopen jaar. De ellende begon vorig jaar December met mijn eerste bezoek aan de huisarts. Ik ben de eerste die toegeeft dat ik veel te laat die stap genomen heb. Helaas was mijn huisarts niet bepaald het toonbeeld van helpende. Rond deze tijd vorig jaar ging ik voor de eerste afspraak, die eindigde op 2januari op de ic.  Het is een bewogen jaar geweest met veel dieptepunten en met opkrabbelen. Dat laatste gaat me niet al te best af, als ik heel eerlijk ben. Het is lastig om te realiseren wat er allemaal gebeurd is. Op het moment dat ik mensen uitleg wat er gebeurd is, is de eerste reactie; zo jong nog!.  Door die gedachtegang heeft het dus 4afspraken geduurd bij de huisarts. Omdat je jonger bent dan de gemiddelde hart/vaat patient word er overheen gekeken, het weggeschoven. Toen ze belde van de praktijk om  excuus te maken heb ik ook aangegeven dat ze verder moeten kijken naar de leeftijd en bet...