Opeens nierpatient

Voor een ziekenhuis afspraak groeit bij mij de spanning en de stress. Deze blijft stijgen tot Na de afspraak waarna alle spanning gelijk in een klap weg valt. Om vervolgens voor de volgende afspraak weer omhoog te komen.  Heel soms, afhankelijk van de uitslag of het gesprek blijft het door mijn hoofd spoken. De wat als-en en de hoe dan's blijven dan in circeltjes rondrennen in mijn gedachten. Met als gevolg dat ik alles ga overdenken. Wat dan weer blijft rondspoken waardoor ik weer te ver ga denken.  Het probleem is dat het niets helpt. Ik krijg er geen rust van, geen antwoorden, geen helderheid. Voor nu heb ij vooral het gevoel dat we geen stap verder komen, dat het allemaal maar afwachten is op wat er misschien, eventueel, mogelijk komen gaat.  Inprincipe is het ook niet anders dan wachten. Voor mijn gevoel is het wachten op de uitslag van het genetisch onderzoek op dit moment het belangrijkst. Dat terwijl ik er ook weinig mee opschiet, het kan niet meer voorkomen worde...

 Afgelopen donderdag was het Wereld Nieren dag. Ik begon de week met een hoop informatie over nier dialyse, orgaandonatie en de opties in deze 2. Voor de rest bestond mijn week vooral uit hart zorgen. Een hartfilmpje wees uit dat mijn hart opzich weer redelijk doet wat het doen moet, de pompfunctie is noh lang niet waar het zijn moet maar gaat de goede kant op. Ook mijn bloeddruk was netjes zoals het hoort. 134/86.  Daarna een gesprek met de cardioloog, daar kreeg ik nog extra uitleg over wat er allemaal gebeurd was met me. Toen kwam denk ik het besef bij mij dat het echt heel erg geweest is. Hoewel mijn hoofd en gevoel daar nog steeds niet over op 1 lijn zitten.  Ook moest ik voor een fiets test. Voor de mensen die mij niet zo goed kennen. Als er iemand NIET sportief is, ben ik dat wel. Ik heb 22 jaar mijn longen geasfalteerd en in de laatste 6 jaar 1 keer op een fiets gezeten. Dit zorgde bij mij voor de nodige spanning terwijl je fietsen echt niet verleerd. Ik was dan o...

 Wist je dat.... * Een donor nier van een overleden persoon "maar" ongeveer 10 jaar mee gaat. * Een donor nier van een levende donor doet het gemiddeld 20 jaar. * Je komt pas op de transplantatie lijst voor een nier van een overleden persoon als je aan dialyse begint. * Je nooit te weten komt van wie je een nier ontvangt als het een anonieme of overleden donor is.  * Als je nier functie op 20% zit begint de voorbereiding d.m.v informatie en opties voor dialyse en donatie. * Je een perfecte match moet zijn met iemand om een nier te kunnen krijgen. * Je nier functie soieso afneemt met de jaren.  * Dit dus ook weer gebeurt met een donor nier en je daarom weer een nieuwe nodig hebt na verloop van tijd. * Je de rest van je leven medicatie moet blijven slikken om te voorkomen dat je lichaam de nieuwe nier afstoot. * Je jezelf kan vergiftigen als je nieren niet goed werken doordat je afvalstoffen niet neer worden afgevoerd.  * Nier dialyse in het ziekenhuis 3x per week gebe...

 Na de date met de nefroloog kreeg ik even een paar daagjes vrij af. Wat voor mij betekende dat ik een tas kon inpakken, en een voor de Kleine Dame, en voor een paar dagen naar mijn ouders kon vertrekken. Daar verander ik spontaan in een 14 jarige die zich nergens druk over hoeft te maken behalve wat te drinken, snoepen en wanneer k kan gaan slapen.  Nadat ik daar tot rust gekomen was en weer thuis in mijn eigen bed sliep mocht ik gaan bloedprikken. Gelukkig is dat altijd zo gedaan en is het daarna wachten op de uitslag. Die zou ik inprincipe pas 2 dageb latee krijgen, dus de zenuwen hadden zich vast in mijn hoofd genesteld.  S'middags had ik nog even geslapen, want je moet uitetaard wel de voordelen gebruiken in z'n situatie. Na een heerlijk slaapje had ik een gemiste oproep van een NummerOnbekend. Het vermoede dat dat de nefroloog kon zijn werd een uur later bevestigd toen hij weer belde.  Het eerste wat dan door je hoofd gaat is dat het nooit goed nieuws kan zijn ...