Een zwarte kat krabt niet. Maart 2025

-

Voor een ziekenhuis afspraak groeit bij mij de spanning en de stress. Deze blijft stijgen tot Na de afspraak waarna alle spanning gelijk in een klap weg valt. Om vervolgens voor de volgende afspraak weer omhoog te komen. 

Heel soms, afhankelijk van de uitslag of het gesprek blijft het door mijn hoofd spoken. De wat als-en en de hoe dan's blijven dan in circeltjes rondrennen in mijn gedachten. Met als gevolg dat ik alles ga overdenken. Wat dan weer blijft rondspoken waardoor ik weer te ver ga denken. 

Het probleem is dat het niets helpt. Ik krijg er geen rust van, geen antwoorden, geen helderheid. Voor nu heb ij vooral het gevoel dat we geen stap verder komen, dat het allemaal maar afwachten is op wat er misschien, eventueel, mogelijk komen gaat. 

Inprincipe is het ook niet anders dan wachten. Voor mijn gevoel is het wachten op de uitslag van het genetisch onderzoek op dit moment het belangrijkst. Dat terwijl ik er ook weinig mee opschiet, het kan niet meer voorkomen worden, beter word het er ook niet van. Het enige voordeel is dat ze dan eventuele donoren ook kunnen onderzoeken zodat ik niet met een nieuwe nier het oude probleem krijg. 

Wel heb ik besloten dat als er uit het genetisch onderzoek geen uitsluitsel komt dat ik dan een second opinion wil. Na 3 keer in bijna 6 jaar tijd, waarvan de laatste 2 in 2 maanden, op het randje te hebben geleefd wil ik nu gewoon antwoorden, en botte pech is Geen antwoord meer. Ik wil weten of ik meer kan verwachten, zoja wat dan en kunnen we er iets aan doen. Zo niet, oke maar waar komt dit dan allemaal vandaan. Ik wil niet elke keer als ik eens wat voel, pijntjes heb, misselijk ben, jeuk heb of wat ook gelijk stress hebben. Ik wil niet elke keer in angst leven omdat er iets in mn lichaan anders voelt dan normaal. Ik wil niet elke keer gespannen raken van het vooruitzicht op onderzoek/gesprek/fotootje/scan. 

Ik snap dat dat laatste waarschijnlijk een onmogelijk verhaal, ik ken mezelf en gezien de situatie ook niet meer dan normaal denk ik. Ik hoop in de nabije toekomst te kunnen zeggen dat de angst flink verminderd is, wat dan inhoud dat alles de goeie kant op gaat. 

Voorlopig wachten we af. Wachten op uitslagen, wachten op afspraken, wachten op tsja...wachten op nieuws, goed Of slecht, nieuws is nieuws....

Reacties

Een reactie posten


Populaire posts van deze blog

Een krakende wagen (Juli 2025)

-
 Weer opweg in de tram naar het ziekenhuis bedenk ik me dat ik helemaal vergeten ben om vorige keer nog een blog te maken. De cardioloog was een gezellige man met een goed portie humor. Verder niet gek veel wijzer geworden, het meeste word geregeld via de hartfalen verpleegkundige, wat ik daar nou kwam doen dan? Geen idee. De ct scan ging ook wel goed, ik lag lekker en toen was het al voorbij. Gelukkig met kleding aan want daarvoor bij de ecg als weer in mn blootje gelegen. Geen uitslag of gekke dingen gehoord over de ct scan dus ga ervanuit dat daar geen rare dingen op te voorschijn zijn gekomen.  Dreamnight @ the Zoo was geweldig! Zo leuk geregeld voor de kinderen met leuke activiteiten, gratis ijsje en een rustig Blijdorp. Wij hebben genoten en belangrijker de Kleine Dame ook!  Wat ik persoonlijk erg fijn vond is dat alle kinderen daar een rugzakje hebben, anders reageren op situaties en daardoor is ook niets raar, heb je niet het gevoel dat je jezelf moet verantwoorde...
Meer lezen

When you feel so tired, but you can't sleep *Fix You-Coldplay

-
 Bezoekje aan de hartfalen verpleegkundige. Deze kunnen we weer afvinken. Na een gesprek over hoe het gaat (moe, zo moe) en het is gegaan (moe, zo moe) en wat er allemaal gebeurt is (ellende) een gesprek over hoe of wat verder. Ik miste nog 1 medicijn van het hartfalen kwartet, nadat zij had overlegd met de cardioloog heb ik dat kwartet nu compleet. Voor nu.  Ik zag de bijwerkingen, ik zag het briefje van de apotheek en ik hoorde de verpleegkundige in mijn hoofd nog zeggen, we zitten wel met je nieren. De apotheek dacht daar het zelfde over vermoed ik, die hadden een briefje meegegeven aan Lief dat ik maar eerst mijn nierfunctie moest laten prikken. Ze hebben dan ook niet het complete recept meegegeven maar voor 2weken.  Toen ik de bijwerkingen zag was voor mij het feest echt compleet. Normaal lees is deze nooit maar het was nogal een duidelijk lettertype. Ik kan last krijgen van; maag,-darm problemen, moeite met slapen en vermoeidheid. Gelukkig kan ik 2 van de 3 al afstr...
Meer lezen

Een mens is geen aardappel. Juni 2025.

-
 Weer opweg naar het ziekenhuis. Jaja er gebeurd nog es wat in mn leventje. Vandaag gaan we voor een ecg, gesprek met de cardioloog en, tot mijn grote vreugde, een ct scan (want voor traject voor transplantatie gaat gewoon door ondanks dat we niet gaan transplanteren). Ik verwacht vandaag geen gekke, verrassende of onverwachtse dingen dus ben ik voor mijn doen vrij rustig. Ik weet niet zeker of we vandaag ook gaan zien of mijn "fit girl avontuur" wat heeft opgeleverd maar gevoels matig zeker wel. Mijn conditie houd het in iedergeval beter dan eerst, al zal stoppen met roken daar ook wel aan hebben bijgedragen. Maar wat voor invloed dit heeft gehad op mijn hart en bloeddruk? Geen idee. Mijn bloeddruk is elke keer als ik meet "gewoon" goed, uiteraard wel onder invloed van een lading pillen maar het is een begin.  Nog een paar weken fit girly zijn op de revalidatie en dan zit dat er ook op. Omdat niet iedereen tegelijkertijd is begonnen valt er elke week wel een of twe...
Meer lezen