Well, I'm gonna try, yeah, just a little bit harder *Try (Just A Little Bit Harder) - Janis Joplin

 Vol goede moed probeer ikmezelf aan te praten dat sporten, fintniss, trainen heus wel leuk is. Ik probeer dan ook 2 keer per week op mn fiets te stappen en naar de sportschool te gaan. Met frisse tegenzin, dat dan weer wel. Liegen, al is het maar tegen mezelf, is niet mn sterkste kant ;). Bij erg slecht weer, storm en regen, mag ik vanmezelf met de tram waarbij ik voor het gemak dan even vergeet dat ik alsnog door het slechte weer moet omdat de rit nu eenmaal niet begint bij de voordeur en stopt voor de deur van de sportschool. 

Het werpt gelukkig wel zn vruchten af, dat sporten. Of hupsen zoals ik t zelf lang genoemd heb. Mijn hart is zo goed als hersteld en mijn nierfunctie blijft goed stabiel. Na een jaar zit ik op een functie van plusminus 23% waar bij 19% al werd gezegd, dit is t wel. 

Als ik er ook eenmaal ben gaat er een knopje om en doe ik oefeningen alsof ik weet wat ik doe. Eerlijk gezegd, het meeste kijk ik eerst af bij andere voor ik er zelf aan begin. Als het moment komt dat ik denk; dat kan ik ook, loop ik eens voorzichtig langs z'n apparaat en de keer daarna ga ik dat eens proberen. Van te voren bedenk ik wat ik wil doen en al moet het op slakkentempo, die oefeningen gaan we doen. Soms met een aanpassing van het tempo of de zwaarte maar hoe dan ook doe ik ze.

Cardio dagen vind ik het "leukst". Roeien, fietsen of lopen naar niets, verstand op 0, serie aannen gaan. Hoe kwader ik kan worden op personen in een serie, hoe beter mijn workout gaat. Motivation it is.

Mijn hobby zal het nooit gaan worden ben ik bang, dat hupsen en doen. Ondertussen kan ik het bijna leuk gaan vinden en dat is ook wat waard.