Daar hangt de po uit.

-

 Wat er allemaal gebeurde met me in het ziekenhuis na mijn hartinfarct?. Veel, te veel. In eerste instantie laat ik alles over me heen komen, niet dat je veel keus hebt hoor. Nadat ze een stent hebben geplaatst word ik met bed en al naar de afdeling hartbewaking gebracht. Blijkbaar moet je na het plaatsten van een stent zn 4uur redelijk plat blijven, iig je been. 

Weer lag ik op een kamer zonder sanitaire voorzieningen. Op mijn voorzichtige vraag, wat te doen als ik moet plassen, wist ik eigenlijk het antwoord al voor ik hem stelde. Het enige en grootste verschil met de vorige keer op de ic was toch wel dat ik er nu niet zelf op kon klimmen, want rechterbeen/lies. Wat dus betekend dat ze je helpen, broek uitdoen, op de po liggen en als je klaar bent...nouja..je snapt het concept wel denk ik. De ellende is vooral dag je dus moet blijven liggen. Dus ik moest ik die 4uur zo'n 7 keer plassen ofzo, want liggend kon ik niet goed plassen. Groot feest was het ook toen ik s'avonds voor een grote boodschap moest. Na overleg met mezelf en mijn visite (de schaamte was ik al voorbij wel op dit punt), aan de verpleging gevraagd of ik asjeblieft naar een gewone wc mocht. Ondertussen was ik trouwens ge-upgrade naar een po stoel, stapje beter maar nog steeds ellende. Gelukkig een lieve verpleegkundige die mij met rolstoel en al verder de afdeling op reed naar een gewone mensen wc. Nooit verwacht zo blij te zijn met een witte porseleinen pot.

Sorry het gaat dit stuk veel over sanitair, de voorzieningen hiervan en het gebruik. Hoort dr bij en zoals ik hierboven al schreef, de schaamte voorbij. 

Na een dag en nacht op deze kamer mocht ik verhuizen naar "zaal". Daar was dan een toilet ruimte en badkamer bij, moest wel gedeeld met mijn zaal genoten. Ik lag op zaal met Oud, Klaag en NietVanDeTelfoonAfTeKrijgen. Ik heb veel slechte nachten achter de rug de laatste maanden maar deze spande de kroon. In eerste instantie was ik vooral bang voor de slaap geluiden van andere, sorry het snurken van mijn Lief is genoeg. Dit viel gelukkig mee maar het idee dat andere mijn slaapgeluiden zouden horen...

Deze zaal voor voor short stay patienten, mensen op de drempel van ziekenhuis en huis. Dat gaf mij valse hoop dat ik dus ook snel zou mogen vertrekken. Grapje... S'avonds werd ik met nachtkastje en bed verhuisd naar een 1 persoonskamer. Wat een opluchting!. Ondertussen was de zaal leeg gelopen en weer vol...en als k de nacht naast de dame naast mij had moeten doorbrengen. Laat ik t zo zeggen, dag hadden leuke krantenkoppen geworden. 

Ook deze nacht was weer doffe ellende, veel draaien, weinig slaap en uiteindelijk maar gevraagd of ze geen pilletje voor me hadden, had er alzoveel op dat 1 dr bij ook nog wel kon. Heerlijk geslapen daarna. 

Reacties

Een reactie posten


Populaire posts van deze blog

Een krakende wagen (Juli 2025)

-
 Weer opweg in de tram naar het ziekenhuis bedenk ik me dat ik helemaal vergeten ben om vorige keer nog een blog te maken. De cardioloog was een gezellige man met een goed portie humor. Verder niet gek veel wijzer geworden, het meeste word geregeld via de hartfalen verpleegkundige, wat ik daar nou kwam doen dan? Geen idee. De ct scan ging ook wel goed, ik lag lekker en toen was het al voorbij. Gelukkig met kleding aan want daarvoor bij de ecg als weer in mn blootje gelegen. Geen uitslag of gekke dingen gehoord over de ct scan dus ga ervanuit dat daar geen rare dingen op te voorschijn zijn gekomen.  Dreamnight @ the Zoo was geweldig! Zo leuk geregeld voor de kinderen met leuke activiteiten, gratis ijsje en een rustig Blijdorp. Wij hebben genoten en belangrijker de Kleine Dame ook!  Wat ik persoonlijk erg fijn vond is dat alle kinderen daar een rugzakje hebben, anders reageren op situaties en daardoor is ook niets raar, heb je niet het gevoel dat je jezelf moet verantwoorde...
Meer lezen

When you feel so tired, but you can't sleep *Fix You-Coldplay

-
 Bezoekje aan de hartfalen verpleegkundige. Deze kunnen we weer afvinken. Na een gesprek over hoe het gaat (moe, zo moe) en het is gegaan (moe, zo moe) en wat er allemaal gebeurt is (ellende) een gesprek over hoe of wat verder. Ik miste nog 1 medicijn van het hartfalen kwartet, nadat zij had overlegd met de cardioloog heb ik dat kwartet nu compleet. Voor nu.  Ik zag de bijwerkingen, ik zag het briefje van de apotheek en ik hoorde de verpleegkundige in mijn hoofd nog zeggen, we zitten wel met je nieren. De apotheek dacht daar het zelfde over vermoed ik, die hadden een briefje meegegeven aan Lief dat ik maar eerst mijn nierfunctie moest laten prikken. Ze hebben dan ook niet het complete recept meegegeven maar voor 2weken.  Toen ik de bijwerkingen zag was voor mij het feest echt compleet. Normaal lees is deze nooit maar het was nogal een duidelijk lettertype. Ik kan last krijgen van; maag,-darm problemen, moeite met slapen en vermoeidheid. Gelukkig kan ik 2 van de 3 al afstr...
Meer lezen

Een mens is geen aardappel. Juni 2025.

-
 Weer opweg naar het ziekenhuis. Jaja er gebeurd nog es wat in mn leventje. Vandaag gaan we voor een ecg, gesprek met de cardioloog en, tot mijn grote vreugde, een ct scan (want voor traject voor transplantatie gaat gewoon door ondanks dat we niet gaan transplanteren). Ik verwacht vandaag geen gekke, verrassende of onverwachtse dingen dus ben ik voor mijn doen vrij rustig. Ik weet niet zeker of we vandaag ook gaan zien of mijn "fit girl avontuur" wat heeft opgeleverd maar gevoels matig zeker wel. Mijn conditie houd het in iedergeval beter dan eerst, al zal stoppen met roken daar ook wel aan hebben bijgedragen. Maar wat voor invloed dit heeft gehad op mijn hart en bloeddruk? Geen idee. Mijn bloeddruk is elke keer als ik meet "gewoon" goed, uiteraard wel onder invloed van een lading pillen maar het is een begin.  Nog een paar weken fit girly zijn op de revalidatie en dan zit dat er ook op. Omdat niet iedereen tegelijkertijd is begonnen valt er elke week wel een of twe...
Meer lezen