Het komt als een dief in de nacht.

 

Dit stukje plaatste ik al eerder op facebook, stukje over de mra scan is dubbel aan mn vorige post maar wilde het ook niet teveel aanpassen. Deze gedachtes schreef ik snachts, want slaap is overrated ofzo...

De vele blauwe plekken van alle infusen en naalden herinneren mij aan alle ellende van de afgelopen dagen. De muren van het ziekenhuis die op me afkomen doen mij beseffen dat het nog niet voorbij is. De piepjes die van de gang komen, van alle meet kastjes van andere patienten doen mij ook s'nachts herinneren waar ik ben.

Hoe mijn toekomst eruit gaat zien, onzeker. Hoe en of mijn hart nog hersteld, onzeker. Of mijn nieren nog beter gaan worden, onzeker. 

Onzekerheid maakt mij op dit moment meer kapot dan alle andere diagnoses. Vandaag had er een antwoord kunnen zijn. Niet op alles maar op een deel..ik zou een mra scan krijgen van mijn nieren in de hoop te kunnen zien wat daar mis gaat. Door fanatieke miscommunicatie ging deze niet door, de ene arts zegt mag niet zo kort na het plaatsen van een stend,  een ander zegt dat t geen probleem is. Dat bericht maakte me, onredelijk, boos. Ik wil zekerheid, voor zover dat mogelijk is. Nu word de mra, als het goed is, morgen gedaan. 

Ik weet dat niemand 100% zekerheid of garantie kan geven. Ik zou op dit punt al blij zijn met 5%. Ik weet ook dondersgoed dat Niemand zekerheid of garanties heeft in het leven al zouden we dat misschien allemaal wel willen, al was het maar voor bepaalde aspecten in het leven.

Elke dag een bergje aan medicatie wegslikken in de hoop dat je hart blijft doen wat het moet doen, al weten we nu ondertussen dat mijn hart ook een flinke tik heeft gekregen. Elke dag medicijnen om mn bloeddruk in het gareel te houden, die leeft gewoon zijn eigen leventje zonder pillen. Elke dag pilletjes om mn bloed goed vloeibaar te houden zodat mn aderen gewoon door kunnen pompen zoals het hoort. Daarbij nog tabletjes om vocht af te drijven, want dat blijft op plekken zitten waar het niet hoort. Daarbij nog elke dag een heerlijke shot aan zeewater (calium maar geloof me, zeewater is monder zout en mijn ontbijt is compleet. De meeste van dat rijtje blijft in mijn levenslange ontbijtpakket zitten, enkele zullen mogen afvallen. 

Pilletjes die eigenlijk niet zo goed voor me zijn. Als je nieren niet goed werken moet je goed drinken, dat spoelt de boel. En daar heb je dan plastabletten voor, die niet goed verwerkt worden vanwege de schade aan de nieren..maar die je wel moet blijven slikken omdat je anders compleet benauwd op bed ligt omdat het water achter je longen blijft zitten omdat je hart het niet aankan. En voor je hart mag je weer niet te veel drinken..snappen we t nog een beetje...