Some people got the real problems Some people out of luck *Human - Rag. 'n bone men

 Ik schaam me. Ik had me zo voorgenomen om dit blog bij te houden, netjes updates te posten. Het is ook niet zo dat er veel te melden valt, behalve nog het vervolg oo mijn vorige post.

Ik was bij de nefroloog geweest, uiteraard was het 2x24uur urine onderzoek verkeerd gegaan want berekend als 1 dag. Ik was er al bang voor omdat de persoon bij wie ik het inleverde het al niet helemaal snapte. Dat ik op allebei de flessen stickers had geplakt met de datum en de tijden van het opvangen is aan ze voorbij gegaan blijkbaar, net als de stickers Dag 1 en Dag 2. Maargoed. De nefroloog zelf maar berekend wat het dan moest zijn en kwam toch uit op een nierfunctie van 22%. Ik snapte het niet meer. Gaf dat ook aan. Geen idee meer wat zijn antwoord was als ik heel eerlijk ben. Het heeft iniedergeval geen indruk gemaakt. Deze nefroloog zit sinds het begin van de maand in een ander ziekenhuis en ik zou patient worden bij de arts die ook zit voor het pre transplantatie traject. Gaan we dus niet doen, ik krijg als het goed is nu weer een nerfroloog in opleiding. En aan wie hij raporteerd ofdoet, zal mij mijn kont roesten, als ik hem maar niet hoef te spreken. 

Aangezien ik ook maar geen afspraak kreeg voor de hartfalenverpleegkundige en een hartecho had ik daar voor gebeld. Ik stond in de agenda om een afspraak ingeplad te krijgen...en die echo? Nergens wat over te vinden. Okee, maar uhh oke..dit zouden ze gaan overleggen met de cardioloog, die op vakantie was en eind augustus terug zou zijn. Ondertussen niets meer van gehoor uiteraard.

Ongeveer een weekje later kwam de afspraak binnen voor de hartfalen verpleegkundige. Op dat moment zn 3weken later. 

Alles ging goed totdat ik het weer elke keer flink benauwd kreeg. Stukje lopen en ik was weer net een vis op het drogen. (Ondertussen was mijn revalidatie klaar en was ik weer een keer opgehaald door de ambulance, vals alarm gelukkig). Ik moest voor een pas sessie van mij trouwjurk de stad in en een dag later zou ik een paar daagjes weggaan. Na het passen maar even gebeld naar de cardiologie want beter een keer teveel dan te weinig he. Nou weet je, doen we niet meer. Want ik had toch een afspraak staan dus daar moest ik maar op wachten, duurde nog 2weken, top. 

De dag van mijn afspraak kwam dichterbij, bloed was geprikt, ik was gedouchet, gewassen en gestreken en stond op het punt van vertrekken. Telefoontje gemist. Terug bellen. Ziekenhuis. Afspraak gecanceld. Verpleegkundige ziek. Uiteraard heel vervelend voor deze dame, maar pff..k zou een nieuwe afspraak krijgen. Een ruime week later kwam deze eindelijk binnen, en ik mag nu komende dinsdag. Hopelijk komt er iets nuttigs uit mijn bloedonderzoek. 

Nog steeds ben ik moe, niet gewoon moe maar mooeee. Ik val s'middags in slaap zonder het door te hebben, ben daardoor stukies dag gewoon kwijt. 

Ohja en we weten nu dat mijn cholestrol de grote boosdoener is geweest. Er is een deeltje cholestrol de lpA, dies erfelijk, en das de eikel van het verhaal. Kunnen we niets aan doen. Mn tabletten zijn verhoogd en verder kunnen we daar niets mee. 

We wachten weer in spanning af wat voor ellende er nu weer gaat komen. Of positief gezien; wat er verder gaat komen. 

Ondertussen een weekje getrouwd, schitterde mooie dag gehad en nog steeds verliefd op m'n jurk .;).